De arbeidsmarkt vormt dé achilleshiel van de Nederlandse economie en welvaart. Door vergrijzing en ontgroening is krapte de structurele tendens op onze arbeidsmarkt. De arbeidsmarkt werd lang vooral gezien als een sociaal vraagstuk. Het verlagen van de werkloosheid en het verhogen van participatie om meer Nederlanders te laten meedoen stonden centraal. Dit verandert drastisch.

Meer en meer staat de arbeidsmarkt centraal in niet alleen sociaal maar ook economisch,  onderwijskundig en ruimtelijk beleid. Mede door de verschuiving van (het nemen van) economische maatregelen van ‘Den Haag’ naar provincies en gemeenten wordt dit beleid  ook steeds vaker op regionaal niveau bepaald.

Waar moeten werkgevers de komende jaren rekening mee houden? Welke opleidingen, sectoren en beroepen bieden perspectief? Op welke wijze kunnen onderwijs en arbeidsmarkt (beter) op elkaar afgestemd worden? Hoe kunnen gemeenten en provincies bijdragen aan een gestroomlijnde arbeidsmarkt? Etil geeft antwoord op deze en andere belangrijke vragen van ‘de drie O’s’ (overheid, onderwijs en ondernemers), op basis van verschillende vormen van onderzoek.